چگونه صدای خود را تقویت كنیم

تصوري كه شما از صداي خود داريد اغلب با واقعيت مطابقت نمي‌كند. بيشتر مردم هنگامي كه براي اولين‌بار صداي ضبط‌شده خود را مي‌شنوند سخت تعجب مي‌كنند. صداي ضبط‌شده را ساختگي، زير، وارفته و يا خفه مي‌يابند. اين امر دو علت دارد؛ يكي آنكه شما بخشي از صداي خود را از طريق هدايت استخواني و لرزش‌هاي درون جمجمه مي‌شنويد و دليل ديگر آن است كه شما صداي خود را به‌طور ذهني مي‌شنويد. يعني آنچه مي‌شنويد از يك‌سو آميخته است با تصوري كه از صداي خوب و مناسب داريد و از سوي ديگر با مفهوم و مطالبي كه مي‌خواهيد…

لطفا کمی صبر کنید تا انیمیشن زیر بصورت کامل لود شود …

تصویر متحرک نحوه آزادسازی صدا

تصویر متحرک نحوه آزادسازی صدا

براي ايجاد صوت دو عامل نياز است؛ يكي ضربه مي‌زند و ديگر آنكه ضربه را دريافت مي‌كند و متناسب با كيفيت مقاومت خود و شدت ضربه به لرزه درمي‌آيد. اين ارزش‌ها به نوبه خود هواي اطراف را مرتعش مي‌سازند و سلسله‌موج‌هاي صوتي پديد مي‌آورند كه به وسيله گوش دريافت مي‌شوند و متناسب با كيفيت‌شان در مغز تفسير و تعبير مي‌شوند.
در توليد صدا، نفس عامل اولي است كه در حنجره بر تار آواها كه به يكديگر نزديك شده‌اند (يا كشيده شده‌اند) ضربه مي‌زند و آنها را به لرزه درمي‌آورد. اين لرزه‌ها امواج صوتي‌اي پديد مي‌آورند كه در سينه، حلق، حفره‌هاي بالاي حنجره، دهان، خيشوم، صورت و سينوس‌ها تشديد مي‌شوند. از آنجا كه اندام‌هاي گفتاري همه افراد از لحاظ شكل و اندازه متفاوت است صداي هر فرد كاملا با صداي ديگران متفاوت است. صداي برخي در ناحيه جمجمه بيش از اندازه تشديد مي‌شود. علت اين نقيصه وجود تنش در انتهاي كام و قسمت پسين زبان است كه به نت‌هاي سينه اجازه نمي‌دهد تا صوت را تقويت كنند. در اين گفتار بارها از ريشه‌دار كردن يا عمق بخشيدن به صدا سخن رفته است. از لحاظ فيزيكي اين كار عبارت است از به كار انداختن دنده‌هاي تحتاني و پايين بردن ديافراگم به درون شكم آنچنان كه نفس تا آنجا كه ممكن است از عمق بدن شما آغاز شود. هر گاه شما به هر علتي كلمات را با فشار پرتاب كنيد احتمالا نارسايي‌هاي زير به وجود خواهد آمد؛ صدا اندكي زير مي‌شود، انعطاف صدا و نوسان‌هاي آن از بين مي‌رود، صدا حالتي يكنواخت توليد مي‌كند، گفتار حالت مكالمه‌اي خود را از دست مي‌دهد و لحن خطابي مي‌يابد. تنش در گردن، گلو را منقبض مي‌كند و به آن فشار مي‌آورد. همچنين انقباض مانع توليد نت‌هاي سينه مي‌شود و موجب صدمه ديدن تار آواها مي‌شود. در عمل تنفس براي توليد صدا نفس نبايد زياد شديد باشد زيرا صوت را نازك مي‌كند و بدان امكان تشديد نخواهد داد. همچنين نبايد زياده ضعيف يا كم باشد چرا كه حالتي حلقي و خفه به صدا مي‌دهد. در كار تشديد و تقويت نت اوليه استخوان‌ها نيز مي‌توانند شركت كنند و شما مي‌توانيد لرزش ايجادشده به وسيله نت اوليه را تا انتهاي ستون مهره‌ها احساس كنيد. البته اين كار منوط به قرار داشتن بدن در يك حالت صحيح است. مثلا اگر پشت شما كاملا صاف نباشد دنده‌ها نمي‌توانند به‌طوركامل باز شوند و در قسمت پايين قفسه سينه امكان اندكي براي حركت به وجود مي‌آيد و باعث ايجاد تنش مي‌شود. مثلا تنش در كمر باعث تنش در شانه‌ها مي‌شود و يا تنش در پس گردن به تنش در قسمت پيشين گردن منجر مي‌شود كه حنجره در اين ناحيه قرار دارد و تنش علاوه‌بر اينكه استفاده از حفره‌هاي تشديد‌كننده را محدود مي‌كند ظرفيت تنفسي را كاهش مي‌دهد. اگر عمل تنفس را همراه با پايين بردن ديافراگم در پايين دنده‌ها به‌ويژه در قسمت پسين آنها و نيز در شكم انجام دهيد از آنجا كه تمام نيم‌تنه در عمل تنفس شركت مي‌كنند، لزومي ندارد براي توليد صدا به گلو فشار بياوريد و صوتي كه بدين‌صورت به دست مي‌آيد داراي عمق و ريشه‌دار خواهد بود. در ادامه بحث پيرامون پرورش صدا و بيان به تمرين‌هاي فيزيكي و بدني براي پرورش صدا مي‌پردازيم. به پشت، كف اتاق دراز بكشيد تا آنجا كه مي‌توانيد پشت خود را باز و گسترده كنيد. زانوها را خم كنيد به‌طوري كه نوك آنها به طرف سقف باشد. نبايد به پشت فشار آورد زيرا اين كار باعث ايجاد تنش در عضلات آن ناحيه خواهد شد. شانه‌ها را رها كنيد تا باز شوند. رها كردن آرنج‌ها در دو سوي بدن و گذاشتن مچ‌ها روي پهلو به اين منظور كمك مي‌كند. ليك چنان تصور كنيد كه پشت‌تان روي كف اتاق كش مي‌آيد. اجازه دهيد كه گردن كش بيايد و سر از شانه‌ها دور شود. مچ‌ها را به نرمي تكان دهيد و بگذاريد بيفتد.

این مطلب در تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۸۸ ارسال شده است- هما بياباني